توسط : درحالیکه مردم سراسر ایران، داغدارِ علمدارِ خود و ایستاده در برابر تجاوز دشمن هستند، سکوتِ سنگینِ بخشی از بدنه هنری کشور، پرسشهای بزرگی را در حوزه اخلاق و روانشناسی اجتماعی ایجاد کرده است.
به گزارش اختصاصی خبرنگار گروه سیاسی شبکه خبری تحلیلی «ساوج نما»؛ درحالیکه ایران در آستانه نوروز، داغدارِ رهبر شهید خود، دانشآموزان مظلوم میناب و ویرانی خانههای هموطنان زیر موشکهای وحشیانه آمریکا و صهیونیسم است، سکوت سنگین برخی چهرههای مشهور (سلبریتیها) علامت سئوال بزرگی را در ذهن جامعه ایجاد کرده است. همان کسانی که در ایام ناآرامیهای داخلی، با تهییج احساسات، بنزین بر آتشِ تفرقه میریختند، امروز در برابر تجاوز آشکار خارجی و شهادت کودکان، مهر سکوت بر لب زدهاند.
از منظر روانشناسی، این برخورد دوگانه نشاندهنده یک «بیحسی عاطفی گزینشی» است. این رفتار ثابت میکند که برای این جریان، «مردم» تنها ابزاری برای کسب قدرت و شهرت بودهاند. اما در این میان، حساب هنرمندان شریف و اصیلی چون محسن چاووشی، مریلا زارعی، مالک حد پور و پژمان جمشیدی و چند تن از این عزیزان هنرمند که در این ایام سخت در کنار مردم ایستادند، جداست. اینها ثابت کردند که هنر، اگر با ریشه و اصالت همراه باشد، در روزِ حادثه سپر بلای وطن میشود، نه نمک بر زخم آن.
حقیقت این است که ایستادگی مردم در میدانها، ریشه در «اصالت و شجاعت» دارد؛ صفاتی که در پشتِ ویترینهای رنگارنگِ سلبریتیهایِ ساکت، یافت نمیشود.
برای آنهایی که امروز سکوتشان بوی خیانت میدهد، هنوز یک راه بازگشت (هرچند دشوار) وجود دارد. روانشناسی میگوید «ترمیم رابطه با جامعه» نیازمند سه گام اساسی است که این افراد باید بردارند:
اولین راهکار، بازگشت به آغوش ملت است. آنها باید بدانند که اعتبار واقعی از سوی همین مردم میآید، نه لایکهای فیک یا ویزاهای مشروط. فریاد زدن علیه دشمنِ متجاوز (آمریکا و اسرائیل) تنها راه پاک کردن لکه سکوت امروز است.
پذیرش مسئولیت اجتماعی
سلبریتیها باید از نقش «قربانیِ جوّ» خارج شده و به نقش «کُنشگرِ مسئول» بازگردند. آنها موظفند از تریبونهای میلیونی خود برای تبیینِ خطای تشخیص دشمن استفاده کنند؛ همان دشمنی که هم رهبر را هدف میگیرد و هم مدرسه را.
شفافسازی موضع
در روانشناسی شخصیت، «دمدمیمزاجی» نشانهی ضعف هویت است. راهکار نهایی این است که این افراد یکبار برای همیشه تکلیف خود را روشن کنند: آیا در صفِ مدافعان این آب و خاک هستند یا تماشاگرِ ذبحِ آن؟
سکوت در زمان تجاوز دشمن، میانبرِ فراموشی نیست، بلکه ثبت نام در لیست خیانت است. هنوز چند روز تا عید مانده؛ فرصت دارید تا با ایستادن در کنار مردم داغدار، کمی از تلخیِ رفتار گذشتهتان بکاهید.
منبع _ تیتر یک
انتهای خبر/
